آموزش

روش های مانیتورینگ امنیت شبکه داخلی

امروزه بسیاری از مدیران سازمانی با این دغدغه‌ مواجه‌ اند که حتی با وجود سرمایه ‌گذاری ‌های سنگین در حوزه امنیت، همچنان نمی ‌توانند مطمئن باشند که تهدیدات سایبری درون شبکه ‌شان شناسایی و کنترل می ‌شود. واقعیت این است که بسیاری از حملات سایبری، نه از بیرون بلکه از درون شبکه آغاز می ‌شوند؛ از فعالیت ‌های بدون مجوز کاربران داخلی گرفته تا بدافزارهایی که در سکوت و بی‌ سر و صدا به جمع‌ آوری و ارسال اطلاعات حیاتی می ‌پردازند.

اگر این تهدیدات در لحظه شناسایی نشوند، ممکن است ماه‌ ها بدون ردیابی باقی بمانند و خسارت ‌های جبران‌ ناپذیری به‌همراه داشته باشند. اینجا جایی است که مانیتورینگ امنیت شبکه داخلی به‌ عنوان یک ضرورت راهبردی مطرح می‌ شود، نه یک انتخاب.
در این مقاله از سایت کارینا سکوریتی ، به بررسی روش‌ ها و ابزارهایی می ‌پردازیم که سازمان ‌ها با کمک آن‌ ها می‌ توانند دید دقیق ‌تری از آنچه درون شبکه رخ می ‌دهد داشته باشند و پیش از آن‌ که حمله‌ ای به موفقیت برسد، جلوی آن را بگیرند.

مانیتورینگ امنیت شبکه چیست؟

مانیتورینگ امنیت شبکه فرایندی است برای نظارت مستمر بر ترافیک، فعالیت ‌ها و رخدادهای داخل شبکه به ‌منظور شناسایی تهدیدات، فعالیت ‌های مشکوک، خطاهای امنیتی و نقض سیاست‌ ها می باشد. این نظارت با استفاده از ابزارها و تکنیک‌ های خاص انجام می ‌شود که داده ‌ها را به‌ صورت لحظه ‌ای تحلیل کرده و هشدارهای لازم را ارائه می ‌دهند. هدف اصلی مانیتورینگ، پیشگیری از نفوذ، شناسایی سریع نشت اطلاعات، کاهش زمان واکنش و بهبود تاب ‌آوری سایبری سازمان است.

مهم ‌ترین روش ‌های مانیتورینگ امنیت شبکه کدام است؟

برای حفاظت مؤثر از شبکه داخلی، آشنایی با روش‌ ها و ابزارهای کلیدی مانیتورینگ امنیتی ضروری است. در ادامه، به بررسی مهم ‌ترین و به ‌روزترین روش ‌هایی می ‌پردازیم که سازمان ‌ها می‌ توانند برای شناسایی سریع تهدیدات و حفظ امنیت زیرساخت‌ های خود به ‌کار گیرند.

1.    استفاده از سیستم‌ های تشخیص و جلوگیری از نفوذ (IDS/IPS)

سیستم‌ های IDS (تشخیص نفوذ) و IPS (جلوگیری از نفوذ) رفتار ترافیک ورودی و خروجی را به ‌صورت لحظه‌ ای تحلیل می‌ کنند. IDS الگوهای حمله را شناسایی و هشدار می ‌دهد، در حالی که IPS می ‌تواند به ‌صورت خودکار ارتباطات مشکوک را قطع کرده یا بسته‌ های مخرب را حذف کند. این ابزارها با استفاده از دیتابیس تهدیدات و الگوریتم ‌های یادگیری ماشین، نقش مهمی در کشف حملات دارند.

2.    SIEM (مدیریت اطلاعات و رخدادهای امنیتی)

SIEM، یکی از کلیدی‌ ترین راهکارها برای تجمیع، تحلیل و پایش رویدادهای امنیتی در کل شبکه است. این سیستم، داده‌ها را از منابع مختلف (فایروال، سرورها، دیتابیس‌ها و …) جمع ‌آوری کرده، آن‌ ها را هم‌ بسته‌ سازی کرده و با استفاده از تحلیل رفتاری، ناهنجاری‌ ها را شناسایی می ‌کند. ابزارهای SIEM به تیم امنیتی دید ۳۶۰ درجه از وقایع شبکه می‌ دهند.

3.    NetFlow و تحلیل ترافیک شبکه

NetFlow  یک پروتکل از شرکت سیسکو است که برای مشاهده الگوهای جریان ترافیک در شبکه به کار می ‌رود. با استفاده از NetFlow  یا ابزارهای مشابه، می‌ توان منابع اصلی ترافیک، دستگاه‌ های پرترافیک یا رفتارهای غیرعادی (مانند ارسال حجم زیاد داده به یک مقصد ناشناس) را شناسایی کرد. این روش در تشخیص حملات  DDoS، ارتباطات C&C و نشت داده مؤثر است.

4.    مانیتورینگ لاگ سرورها و سرویس‌ ها

سرورها، نرم‌افزارها، پایگا ه‌داده ‌ها و سرویس‌ ها به ‌طور مداوم لاگ‌ هایی تولید می ‌کنند که می‌ توانند اطلاعات حیاتی درباره فعالیت‌ ها، خطاها و ناهنجاری‌ ها ارائه دهند. ابزارهایی مانند  Graylog، ELK Stack  یا Splunk برای جمع‌ آوری، فیلتر و تحلیل این لاگ‌ ها استفاده می ‌شوند. بررسی مداوم این اطلاعات، امکان ردیابی رفتارهای غیرعادی را فراهم می ‌کند.

5.    استفاده از Honeypot (تله امنیتی)

Honeypot  یک سیستم جعلی است که برای جذب مهاجمان و تحلیل رفتار آن ‌ها طراحی شده است. این روش به سازمان کمک می‌ کند تا تکنیک ‌ها، ابزارها و اهداف مهاجمان را بهتر درک کند. همچنین، استفاده از honeypot می‌ تواند به‌ عنوان زنگ هشدار اولیه برای حملات هدفمند عمل کند.

6.    کنترل و مانیتورینگ دسترسی کاربران (User Activity Monitoring)

با ابزارهای مانیتورینگ فعالیت کاربران، می ‌توان نحوه استفاده از منابع شبکه، دسترسی به فایل ‌ها و اجرای دستورات را زیر نظر گرفت. این روش به ‌ویژه در شناسایی رفتارهای داخلی مخرب یا کارمندان ناراضی بسیار مفید است. ابزارهایی مانند EDR و DLP در این زمینه عملکرد قابل ‌توجهی دارند.

7.    پایش دستگاه‌های متصل به شبکه (Asset Discovery & Monitoring)

شناخت دقیق دارایی‌ های متصل به شبکه و پایش آن‌ها اعم از کلاینت، سرور، روتر، IoT و … برای جلوگیری از نفوذ و اطمینان از سالم بودن سیستم‌ ها ضروری است. ابزارهایی مانند Nmap، Lansweeper یا Rapid7 برای شناسایی دارایی‌ ها و تحلیل وضعیت امنیتی آن ‌ها استفاده می‌ شوند.

8.    استفاده از داشبوردهای امنیتی متمرکز و زنده

داشبوردهای امنیتی به تیم‌ های SOC این امکان را می‌دهند که در لحظه دیدی کامل، قابل فهم و طبقه‌بندی‌شده از وضعیت امنیت شبکه داشته باشند. این داشبوردها می‌توانند با شاخص‌های کلیدی (KPI) مانند تعداد تهدیدات شناسایی‌شده، سطح خطر، زمان پاسخ، منابع آلوده و … به بهبود تصمیم‌گیری کمک کنند.

نتیجه ‌گیری

با توجه به پیچیدگی و تنوع تهدیدات سایبری امروزی، تنها اتکا به روش‌های سنتی امنیتی کافی نیست و مانیتورینگ مستمر و دقیق شبکه داخلی به یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر تبدیل شده است. روش‌های مطرح‌شده در این مقاله از سایت کارینا سکوریتی، از جمله استفاده از سیستم‌های IDS/IPS، SIEM، تحلیل ترافیک شبکه، و مانیتورینگ لاگ و فعالیت کاربران، هر کدام نقش مکمل و حیاتی در ایجاد یک چارچوب امنیتی جامع ایفا می‌کنند. پیاده‌سازی این روش‌ها به سازمان‌ها کمک می‌کند تا تهدیدات را سریع‌تر شناسایی کرده، واکنش به‌موقع نشان دهند و از خسارت‌های سنگین جلوگیری کنند.

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *